Το Πρόσωπο

Σας έχει τύχει ποτε να σκέφτεστε κάποιο πρόσωπο και το πρόσωπο που έχετε στην σκέψη σας να μην μοιάζει καθόλου με αυτό που έχει στην πραγματικότητα; Μου τυγχαίνει συνέχεια. Είναι ένα γυναικείο πρόσωπο που έρχεται πάντα στον ύπνο. Δεν μπορώ να σας το περιγράψω. Όταν ξυπνώ δεν θυμάμαι καθόλου χαρακτηριστικά. Το μόνο που μπορώ να σας πω ότι είναι το πιο αγγελικό πρόσωπο. Ένα πρόσωπο που είναι τόσο οικείο, τόσο γνωστό αλλά που δεν το έχω δει ποτέ. Κάθε φορά έχςει διαφορετικά χαρακτιριστικά. Την μια είναι ξανθή και την άλλη καστανή. Αλλά έχουν την ίδια αγνότητα, την ίδια γλυκύτητα. Με βασανίζουν πολύ αυτά τα πρόσωπα. Νιώθω ότι είναι η ομορφιά που όλοι έχουμε κρυμμένη μέσα μας και μου βγαίνει με αυτόν το συγκεκριμμένο τρόπο. Αλλά κάθε φορά που ξυπνάω και βλέπω πως είναι η πραγματικότητα τότε νιώθω ακόμα πιο απαίσια. Είναι ανάγκη η πραγματικότητα να είναι τόσο άσχημη; Νιώθω ότι θα μπορούσα να μείνω για πάντα σε ένα όνειρο αρκεί να είναι τόσο όμορφο όσο είναι και το πρόσωπο που έρχεται στον ύπνο μου. Ή μήπως να μείνω στην πραγματικότητα; Τελικά τι είναι αληθινό; Τι είναι ιδεατό; Είναι όντως μια ιδεατή πραγματικότητα τόσο όμορφη όσο την περιέγραψεμ ο Πλάτων; Η αλήθεια είναι ότι η πραγματικότητα πονάει και το όνειρο δεν διαρκεί ποτέ πολύ.